Vrijheid ligt niet in beheersing, maar in afstemming. Misschien vraagt onze tijd om een nieuw mensbeeld. Hoe zou dat eruit kunnen zien?

Wat is het universele bij het hebben van emoties? Welke rol speelt ons hart daarbij? Wat gebeurt er als de cadans en regulatie wegvallen?

Is geloof misschien een filosofie in religieuze taal? Kunnen we dat afleiden uit uitspraken van Jezus? En hoe zien anderen dat?

Leef jij je dynamische identiteit of het stigma dat je jezelf hebt opgelegd? Hoe klinkt vrijheid als je alleen nog maar wordt wat je al was?